Deze pot olijven is goud waard!

12 december 2021, Kyparissia (Griekenland)

Deze pot is goud waard. Niet direct door de fysieke inhoud, maar alles wat met het maken van deze pot olijven heeft te maken. Het proces.

Het begon eigenlijk al in het vliegtuig waar ik @bosbaas_edwin ontmoette en van Amsterdam tot Athene praatte over eten van de natuur. Een paar dagen later ontmoette ik Lucianos in Kalo Nero die me ervan probeerde te overtuigen dat ik minimaal 1 maand in deze regio moest zijn om het leven hier echt te leren kennen. Hij deed er alles aan om een fijne, veilige en inspirerende plek voor me te vinden waarvan hij het gevoel had dat het een goede match kon zijn.

Het olijvenseizoen was begonnen en hij nam me mee naar zijn werk in de olijven. Ik volgde mijn nieuwsgierigheid, maakte video’s van al het inspirerends dat ik zag en voor ik het wist stond ik zelf te werken op het veld tussen de olijven. Voor het plezier.

Het leven liet me terechtkomen bij Sakis, Lucianos’ oom, met een achtertuin waarvan ik dacht dat ik voor deze verbeelding met bijbehorend gevoel naar Hawaii moest, terwijl het dus ook te vinden is in Kyparissia. Een horizon en gevoel dat exact hetzelfde is als hoe ik mijn geluks-woonplek begin 2021 uittekende.

Volgens velen kan Sakis’ moeder, Giorgia, koken als de beste. Precies zoals het 50 jaar geleden ook gedaan werd. Ze kookt met wat er in de omgeving te vinden is. Alles weet ze te verwerken. Alles smaakt fantastisch.

Ik mocht bij haar in de leer. Proefde alle creaties die uit haar handen kwamen en raakte gefascineerd door hoe simpel, puur en smaakvol het traditionele Griekse eten is.

Ik werd verliefd op onder andere de Griekse eetcultuur en werd me ervan bewust hoe groot mijn liefde voor eten is.

Eten verbindt.

Het proces, alle ervaringen, het verloop van deze 7 weken liet me (wederom) zien dat ik mag en kan vertrouwen op alles wat het leven aanreikt. Ik hoef alleen maar te voelen wat een ‘ja’ is en een ‘nee’.

Onze nieuwsgierigheid is één van de grootste cadeaus die het leven ons heeft gegeven.

Toen ik hier kwam had ik nog geen idee wat ik in Griekeland ging doen. Ik liet het dus maar weer op me afkomen.

Mijn oren en ogen hield ik open. Ik bleef in beweging, dingen doen, en koos ervoor mee te gaan in de flow van het moment. Erop vertrouwende dat ik vanzelf op een dag wel weer de inspiratie zou vinden voor een nieuw project.

Niks moeten, niks willen, leven in het nu.

De inspiratie waar ik naar verlangde is in mij aanwezig. Ik werd me bewust van dit proces.

En zo heeft deze ene pot olijven mij de wereld gegeven. Het symbool van een stuk van mijn reis.

THANK YOU life

Het leven is mooi

Oh my God, wat hou ik veel van jou

Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief

En ontvang 1x per maand een e-mail waarin ik deel wat mij geïnspireerd heeft, waar ik blij van word en wat me verder heeft geholpen. Over reizen, food, voelen, bewustzijn en groei.