Durf jij te vertrouwen op het proces?

Op 2 maart van dit jaar veranderde mijn proces van dromen, overdenken en onderzoeken in een plan van actie. Ik registreerde mijn domeinnaam en besloot dat het echt tijd was om te starten met het zelf bouwen van mijn website. Ik moest ook wel zelf, want ik had nog helemaal niet helder wat ik wilde gaan vertellen en hoe alles eruit moest gaan zien. Dus ook al had ik het op dat moment gewild, dan nog kon ik helemaal niemand opdracht geven om die website voor mij te bouwen.

Ik ging aan de slag en kwam er al snel achter dat ik zelfs de allerkleinste dingen zoals het kiezen van kleuren volkomen had onderschat. Ik dacht, ‘dat doe ik wel ff’. Maar in werkelijkheid was het natuurlijk een enorme uitdaging om het én mooi én gedegen én fatsoenlijk te maken. Wat ik maakte was het allemaal helemáál niet. En daar moet ik nu (inderdaad, zie de eerste blog) om lachen!

Ondanks dat dit vooral als een gevecht voelde met grote frustraties, zag ik evengoed ook de enorm grote waarde. De stap die ik zette om überhaupt “gewoon” te starten, dwong mij na te denken over wat ik nou precies wilde gaan vertellen en doen. Nog zonder exact te weten wat mijn eindbestemming werd, kwam ik toch in beweging. Ik koos ervoor te vertrouwen op het proces. Ik vertrouwde erop dat de tijd mij het inzicht, de antwoorden en juiste partners voor input en samenwerking zou geven. Ik wist dat het wel goed zou komen, zolang ik maar in beweging bleef.

Op momenten dat mensen uit mijn omgeving vroegen wat ik aan het doen was kon ik eigenlijk alleen maar algemene en vage antwoorden geven. Vaak leek het op iets als: ‘ja, ik kan niet helemaal uitleggen hoe het gaat zijn, maar ik ga online cursussen ontwikkelen waarmee ik vrouwen help groeien en ze sterker in hun schoenen kan laten staan. Ik snap dat dit misschien onduidelijk is, maar dit is onderdeel van mijn proces.’ Hardop herinnerde ik mijzelf er op deze manier aan dat het inderdaad een proces is en dat het prima was dat ik de exacte uitkomst nog niet wist. Misschien schaamde ik me er ook wel een beetje voor dat ik niet al direct compleet overtuigend kon zeggen hoe het er inhoudelijk exact uit ging zien, wat ik ging doen. Welke ondernemer is zo onduidelijk?, dacht ik dan. Maar opnieuw bleef ik me herinneren: dit is mijn proces.

Nadat ik op die 2 maart in beweging was gekomen liet het “toeval” – wat mijn inziens nooit echt toeval is – mij binnen een paar weken attenderen op een online programma dat me alles leert over het bouwen van een online business. Ik geloofde dat dit als kans op mijn pad kwam en koos ervoor erop te vertrouwen dat dit programma mij de antwoorden en inzichten ging geven waaraan ik op dat moment bewust en onbewust behoefte had. Met deze keuze kwam mijn proces in een stroomversnelling. Alles bevestigde mij dat ik op de goede weg zat.

Een paar weken later kreeg ik de vraag of ik vier short stay appartementen wilde inrichten en klaarmaken voor verhuur. ‘Ja, laat ik dat maar eens doen. Even mijn aandacht op iets anders.’ En ook dit bleek weer van mega toegevoegde waarde te zijn. Deze onderbreking van zes weken herinnerde mij eraan dat ik toch echt het allerliefste wilde werken aan mijn eigen bedrijf. Het liet me ook inzien dat ik het meest productief ben, en de grootste stappen zet, als ik bezig kan zijn met inhoud, mijn vak en mijn passie.

Het maken van een website is niet mijn kracht, niet mijn vak en ook niet mijn passie. En dus besloot ik dit uit te besteden aan Iris Dorrestein en haar team van Professionals in Design. Waar ik zelf drie maanden had zitten zwoegen aan de vormgeving en technische bouw, maakten zij binnen één week een ontwerp waarvan ik een brok in mijn keel kreeg en tranen in mijn ogen. Met heel mijn lijf voelde ik: dit is het, dit is mijn kindje!

Het uitbesteden van de bouw van mijn website was één van de beste keuzes die ik de afgelopen maanden in mijn proces kon maken. Ik zou kunnen zeggen dat die drie maanden zelf zwoegen tijdverspilling waren. Maar liever zie ik dit als het nut en de kracht van mijn proces. Door “gewoon” zelf te starten moest nadenken over de uitkomst. Het liet mij opnieuw ervaren dat er tijd nodig is om te groeien. De antwoorden die ik zoek krijg ik niet van vandaag op morgen aangereikt op een blaadje. Door in beweging te komen en te blijven vertrouwen op het proces ben ik ondertussen verder dan ik begin dit jaar ooit had durven hopen.

Nu, achteraf, kan ik me bijna niet meer voorstellen hoe wazig, volkomen niet-helder en moedeloos ik me een paar maanden geleden op sommige momenten voelde. Hoe gefrustreerd en overweldigd ik me op zo’n moment ook voel, het blijft voor mij ook één van de mooiste dingen van het leven. Antwoorden komen met vlagen. Vooruitgang gaat stap voor stap. Dat is voor mij de kern en essentie van leven. Ik omarm die groei.

‘Ik vertrouwde erop dat de tijd mij het inzicht, de antwoorden en juiste partners voor input en samenwerking zou geven. Ik wist dat het wel goed zou komen, zolang ik maar in beweging bleef.’

Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief

En ontvang 1x per maand een e-mail waarin ik deel wat mij geïnspireerd heeft, waar ik blij van word en wat me verder heeft geholpen. Over reizen, food, voelen, bewustzijn en groei.