Nieuwe inzichten brengen me in de war

Het leven is niet alleen maar regenbogen en unicorns. Of toch wel? ??

Had dit weekend ik een workshop waar ik precies mocht horen wat ik wenste te horen. ‘Waarom doe ik wat ik doe? Hoe kan ik dat doen? En wat betekent dat voor mij?’

Ik voel me in een sprongetje, word ruimer. En nu zó confronterend schoppen nieuwe inzichten m’n leven weer op z’n kop.

De workshop herinnerde me er aan dat mijn, jouw, diepste verlangen het vrij voelen van liefde is. Dat onze gevoelens een groot cadeau zijn in ‘het mens zijn’ en dat ‘t ons in staat stelt om onszelf te ervaren in wie we zijn.

Het gaat over het durven aankijken van elke gebeurtenis. Voelen in plaats van hier voor weg te lopen. Kwetsbaar durven zijn als een kuiken uit een ei.

Het gaat over verdriet voelen, terwijl ik niet van huilen hou. En over woede ontvangen als vuur om te bewegen, doen, voor het vervullen van mijn verlangen.

Niet tegen iets, maar vóór iets.
Niet tegen oorlog, maar vóór vrede.

Het gaat niet over beter of slechter, verder of minder ver, meer of minder bewust, mooier of lelijker, rijker of armer, warmer of kouder, lichter of donkerder, bevestiging of ontkenning, aanwezigheid of afwezigheid, meer waar of minder waar.

Alles is liefde.
Er is niks wat er buiten valt.
En er is niks om op te lossen.
Want alles is al goed.

Het gaat over het beminnen van controle. Er van overtuigd dat het vasthouden van iets ons liefde voelen en geliefd zijn laat ervaren. Als garantie of zekerheid.

En dat = ook lief

Het gaat over geloven en erop durven vertrouwen dat het voelen van de liefde waar we onbewust naar verlangen, te voelen is in vrij zijn. Zonder behoeftig te zijn en vast te houden aan controle.

In het loslaten van controle open zijn voor inspiratie. Ontvangen wat zich aandient.

Goed voelen
bij alles wat is en wat niet is.

Het gaat over dat wanneer ik het me als mens niet zo moeilijk zou maken, het leven eigenlijk heel simpel is. En dat als ik echt heel eerlijk ben, ik gewoon bang ben om te voelen.

Bang voor wat het betekent om zo veel liefde te voelen dat het pijn doet en ik er niet van kan slapen.

Het gaat over dat er geen verschil is tussen jij en ik. En dat wanneer ik doe alsof iets irritant of onuitstaanbaar is, dit oordeel, deze conclusie, altijd gaat over mij.

Het gaat over bereidheid.
Verantwoordelijkheid.
Zachtheid.
Naar mij.

En dat als ‘de ik als mens’ wegvalt
er geen verschil meer is tussen de wereld, jou en mij

Geschreven op 6 januari 2022, Meijel

Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief

En ontvang 1x per maand een e-mail waarin ik deel wat mij geïnspireerd heeft, waar ik blij van word en wat me verder heeft geholpen. Over reizen, food, voelen, bewustzijn en groei.