Soep uitdelen in Nederland op straat

Doet het er iets toe waarom iemand (in dit geval) dakloos is? Of geef je iemand iets omdat hij of zij het goed kan gebruiken? In liefde ??

Ook al zou ik deze pan soep helemaal zelf op krijgen, dan is het nog steeds veel leuker om te delen. Dus vulde ik gisteren mijn rugzak met 2 thermoskannen pompoensoep, soepbekers en lepels.

De eerste beker soep werd ontvangen door Tala, wiens naam ‘goud’ betekent in het Iraans, en de rest van de soep werd ontvangen door Poolse mensen die op dit moment op straat slapen.

In het ontmoeten van deze mensen en het zien van de blikken in hun ogen opende mijn hart zich verder.

Want hoewel ik weet dat ieder mens leeft om zijn eigen pad te belopen, dat zij hun eigen leven creëren en zichzelf kunnen en zullen helpen, voelde ik ook dat ik ze wel iets kan geven wat ze Nu goed in hun leven kunnen gebruiken.

Soep werd warme kleding, sneakers en een korte broek om in te werken. En toen die op was en ze nog steeds honger hadden, werd de soep 1 broodje taco en 6 broodjes döner.

Het was weer echt zo’n gebeurtenis van ‘ik kan het gewoon niet-niet doen.’ (I love this feeling)

Waarom zou ik iets vast moeten houden en blijven bezitten? Is het omdat ík het ooit heb gekocht? En omdat ík er ooit zo hard voor heb gewerkt? Heb ik deze kleding en die paar euro voor die broodjes nu écht nodig om gelukkig te zijn?

Of wil ik het delen, geven, omdat iemand anders het Nu veel beter kan gebruiken dan ik?

De blijdschap op iemands gezicht, omdat hij of zij vandaag niet met een lege maag en honger hoeft te gaan slapen is onbetaalbaar. Net als de liefde en dankbaarheid in iemands gebaren bij het ervaren dat er vandaag iemand was die naar ze omkijkt.

WE ARE ONE mensen

We zijn één

? ? ☀️ ? ? ? ? ?

Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief

En ontvang 1x per maand een e-mail waarin ik deel wat mij geïnspireerd heeft, waar ik blij van word en wat me verder heeft geholpen. Over reizen, food, voelen, bewustzijn en groei.