Terug naar Nederland, deze keer met auto

Stond op het punt om naar Lesbos te gaan, maar werd telkens wel door iets in Athene gehouden.

Aan de kassa in de supermarkt werd ik wakker. ‘Hoe ben ik hier in hemelsnaam terechtgekomen? Dit is niet mijn weg.’

Ik negeerde wat ik hoorde. Schoof beslissingen uit gemakzucht voor me uit.

In plaats van bewust te voelen en creëren werd er onbewust een situatie gecreëerd.

De griep – waarvan later bleek COR – en een ondraaglijke pijn in m’n rug zetten me vast. Ik voelde me gevangen. En verveelde me dood.

Op het punt dat het echt tijd was om te vertrekken liep ik voor het idee eerst eens mee bij een hulporganisatie in de stad.

Precies genoeg om tot de conclusie te komen dat ik nu helemaal geen zin heb om naar Lesbos te gaan. En ook niet om verder door Griekenland te reizen.

Stilstand dwingt om beslissingen te nemen.
Kiezen waar ik voor ga en sta.

Ik heb zin om me te committeren, wil werken en heb zo veel om te delen.

In rust, reinheid en regelmaat

zonder bezig te hoeven zijn met waar ik nu weer terecht kom.

Commitment
in vrijheid

op weg naar de volgende nieuwe afslag in de reis

Geschreven op 20 februari 2022, in de auto in Griekenland net voor de grens met Noord Macedonië

Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief

En ontvang 1x per maand een e-mail waarin ik deel wat mij geïnspireerd heeft, waar ik blij van word en wat me verder heeft geholpen. Over reizen, food, voelen, bewustzijn en groei.