Waarom beter geen medelijden hebben met iemand?

Wanneer ik ooit zeg dat ik geen medelijden heb met iemand, word ik soms aangekeken alsof ik een hart van steen heb. ‘Maar… dat is toch zielig?’

? 2,5 jaar geleden ontmoette ik de Bushmen in Botswana. Niet zielig, maar gelukkige mensen, die gewoon naar een goeie school gaan om vervolgens terug te keren naar hun tribe. Gelukkige mensen die zichzelf ervaren in het doen en leven van hun leven.

Precies hetzelfde als hoe ik dat doe ik mijn leven. Precies hetzelfde als hoe jij dat doet in jouw leven. En precies hetzelfde als hoe deze kinderen dat doen in Varanasi.

Behalve dat ik misschien wat overdressed ben door de hereniging met mijn reistas na 3 dagen afwezigheid, is er geen verschil tussen hen en mij. We zijn alleen op een andere plek geboren.

Het gevoel van medelijden, zielig vinden, is een uiting van hoe jij je zou voelen als jij in de situatie zou zitten van de ander. Dat gevoel gaat niet over de ander, dat gevoel gaat over jou.

Met medelijden voelen zeg jij: ‘als ik die gebeurtenis zou meemaken, dan geloof ik, denk ik, dat ik mezelf niet kan redden. Ik kan dat niet aan’.

Je maakt daarmee niet alleen jezelf kleiner, maar ook de ander.

Al zo lang als jij bestaat creëer jij je eigen leven zelf.

En alles wat jij creëert kun jij ook handelen.

Er is niks wat jij creëert dat je niet kunt handelen.

Je bent altijd groter dan een gebeurtenis of situatie.

Jij kan alles aan.

Medelijden hebben met een ander is daarom niet nodig.

Ook de ander, hoe klein of groot, jong of oud, ziek of gezond, creëert zijn leven zelf. Altijd.

Dat kan hij aan. Echt. ?

??

Bushmen, Makgadikgadi Pans Botswana
Bushmen, Makgadikgadi Pans Botswana
Varanasi, India
Varanasi, India

Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief

En ontvang 1x per maand een e-mail waarin ik deel wat mij geïnspireerd heeft, waar ik blij van word en wat me verder heeft geholpen. Over reizen, food, voelen, bewustzijn en groei.