Waarom voelt het alsof het leven van een droomleven niet voor altijd mag zijn?

11 november 2021, Kyparissia (Griekenland)

Telkens als ik het leven in een vorm probeer te gieten met een kader om me aan vast te houden, blijkt wel dat het verloop ervan helemaal anders gaat. Er is geen peil op te trekken. En daar lach ik om. Want dit is nu mijn realiteit van ‘leven in het Nu’.

Na 3 weken Griekenland realiseerde ik me pas een week geleden heel even kort ‘dat dit vanaf nu gewoon mijn leven is’. Dit écht voelen en beseffen doe ik nog niet.

‘A life that is too good to be true.’

Alsof ik aan het proeven ben van een droomleven dat op een dag voorbij gaat zijn.

En alsof het leven van een geluksleven niet voor altijd zo mag zijn.

Onbewust draag ik ook een diepgeworteld gevoel van haast in me mee. Haast om door te gaan, dat resultaat te halen (en hebben) of een doel en eindpunt te bereiken.

Vergetende dat het helemaal niet om dat eindpunt gaat, maar om het proces en de reis die we maken.

Dus in plaats van nu zoekende te zijn naar het kader van mijn reizen, besloot ik gewoon te doen waar ik zin in heb. Niks moeten, alles mogen.

De eenvoud opzoeken
De volheid daarin zien
De rust erin vinden
De vrijheid voelen

Deze week ben ik te vinden tussen de olijfbomen. Ik pluk en sorteer Kalamata olijven, woon bij een geweldige lieve man met wie ik heerlijke gesprekken heb en hang ik rond met fijne, open en vriendelijke mensen bij wie ik me altijd welkom voel.

Zoals de wind waait
van ervaring naar ervaring

Vrij

Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief

En ontvang 1x per maand een e-mail waarin ik deel wat mij geïnspireerd heeft, waar ik blij van word en wat me verder heeft geholpen. Over reizen, food, voelen, bewustzijn en groei.